O señor Xaquín desaparece sin que ninguén se perciba da residencia da terceira idade na que, voluntariamente, pasa os seus derradeiros anos de vida.
A mobilización para dar con el provoca un enredo que, segundo van pasando as horas, faise cada vez máis e máis mesto, chegando a extremos talmente desproporcionados.
Sen ser quen, o vello e un parado, neto dunha vella coñecida do señor Xaquín, inician unha viaxe cara ao mar e ao pasado.
nha crítica feroz dos valores da sociedade actual, onde prima a inmediatez e a frivolidade e na que no que máis importan son os cartos e o poder.
Déixase ler ben, aínda que toda ela está enchoupada de tristura, pero cun chisco de ironía.
